Bogata Suma (rich forest)
    NIEUWS     KOM!     ACTIVITEITEN     INSPIRATIE     WEBLOG     CONTACT

 

Niet Nieuw Zeeland maar Kroatië
Hout als brandstof
Ontvangen op de 'bult'
Kennisopbouw en inspiratie
Doelstellingen van de BV
Samenwerken is ook een taal
januari 2006
oktober 2006

De eerste schetsen voor de bouw zijn klaar! >> klik

weerbericht Kroatie
het weer bij ons

 


Logboek

Reizen door Spanje en Frankrijk

Mijn droom, in samenwerking een resort te creëren, heeft een voorbereiding van een aantal jaren gekend.

De eerste inspiratie kwam van mijn neef in nu Sierra Estronad, Aragon, Spanje. Hij had al eerder mooie grond en een huis in Castil Sabas. Daar heb ik ook meegebouwd aan zwaar stenen trappen bijvoorbeeld. De stenen waren niet zonder hulpmiddelen te verplaatsen.

Dat proces meegemaakt hebbende, droomde ik ook van weidsheid. Van leegte om me heen. En toch gezelligheid en groene natuur binnen bereik.

Dus ging ik reizen naar gebieden waarvan ik dacht dat ze wellicht ‘het’ waren. Alle provincies van Noord Spanje, Frankrijk tegen de Pyreneeën aan, Massif Central etc. Het heeft leuke reizen opgeleverd en een tweetal biedingen op grond in Spanje. Het geestige was toen dat de eigenaren dachten: ‘Als ik 3x de prijs vraag na akkoord op de eerder genoemde prijs, dat ik daarmee wel akkoord zou gaan‘. Gelukkig niet dus. Nu is er geen water meer daar. En het ziet er naar uit dat dat zo blijft. En de grond is nog niet betaald. Ik had zo kunnen betalen. Het leven heeft zo zijn verrassingen.

 

Niet Nieuw Zeeland maar Kroatie

Na dat mijn nu vrouw Barbara mij een paar jaar zo bezig zag zei ze: ‘Waarom niet Kroatië’.

Wat ze niet zei: ‘Waarom niet Nieuw Zeeland?’ En de gedachte: ‘Even zien of hij inderdaad niet aan Frankrijk vast zit’. Waarom niet? Nieuw Zeeland zou ik net zo fanatiek aangepakt hebben als Kroatië. En dat vond ze een beetje ver weg. Laat ik het maar veilig aanpakken en niet een te ver weg land noemen. Stel je voor dat dat lukt. Dan maar wat dichterbij. En Kroatië was ze zelf ook nog niet geweest.

Van haar had ik geleerd dat INTERNET de grote oplossing van alles is. Dus ‘Kroatië’ ingetyped. En wat vind ik? Een adres en een telefoonnummer van iemand in Nederland. Dat direct gebeld. Ik kreeg iemand aan de lijn die me zei de volgende week terug te bellen. OK. We hebben direct een afspraak gemaakt. En daarop volgde een bezoek in Geldrop. Helemaal goed.

Uit de beschrijvingen maakte ik op dat ik de grond ongezien kon kopen. Maar ik heb ook nog een vrouw. Dus laten we eerst even gaan kijken in Kroatië. Wij zijn met onze zoon Nol met onze oude J7 Peugeot camper naar Kroatië gereden. De eerste rit langs alle dalen met beroemde en beruchte verledens van Zuid Duitland Oostenrijk en daarna Slovenië.

 

Hout als brandstof

Op dat moment waren ze zich in Kroatië aan het voorbereiden op de winter. Kubieke meters hout lagen er overal tegen de huizen opgestapeld om in de kelders te verdwijnen. Een teken van hoe het land nu nog functioneert.

We reden voor het eerst door het land waar waarschijnlijk grond gekocht ging worden. Hier en daar huizen met granaatinslagen nog duidelijk te zien. Of zo’n sproeispoor van een machine geweer langs de gevel. Waarom zou je je geweer leeg schieten op een muur vraag je je af. Ik ben nog nooit in een land geweest waar zo recent nog oorlog was.

 

Ontvangen op de ‘bult’

We kwamen aan in Voijnic. Het was regenachtig weer. En dat zou het blijven die periode. We werden enorm goed ontvangen door Gerard en zijn vrouw Anja. Zij hebben er al jaren grond. Ongeveer tegenover hun grond hebben wij grond gekocht. Hij is jaren actief geweest in het toerisme en zij leidt tot juni volgend jaar een Wibra vestiging. Met zijn twee gaan ze volgend jaar wonen in Kroatie.

 

Kennisopbouw en inspiratie

Verschillende contacten zijn gelegd. In het verleden ben ik bijvoorbeeld naar de Findhorn foundation in Schotland geweest. Enerzijds voor training, anderzijds voor onderzoek van de organisatie. Hoe heeft die organisatie zich ontwikkeld, welke ontwikkelingsproblemen hebben zich voorgedaan, wat zijn hun oplossingen geweest, wat doen ze nu etc. Heel inspirerend. De Groeneveld conferentie heb ik ook een aantal keren bijgewoond. Een conferentie voor de duurzame toerisme branche in Nederland. Ik exploreer de invalshoek die boerenbedrijven daarin kiezen op Europees niveau. Om daarin meer thuis te raken heb ik contact gelegd met Eceat in Amsterdam. Daar is interesse in onze insteek. Wij willen enerzijds een bedrijf op de grond hebben dat zoals Findhorn zelfvoorzienend is in een aantal opzichten. Anderzijds willen we samenwerking in bedrijvigheid en toerisme in de regio stimuleren.

 

Doelstellingen van de BV

De opgerichte BV heeft dan ook meerdere doelstellingen om dat mogelijk te maken. We verwachten dat het ontwikkelen van een gastvrijheids gedreven organisatie met een aantal activiteiten er omheen als klein boerenbedrijf, trainingen en ambachten een inspirerende mengsel zal opleveren. Voornamelijk omdat ons zelf dat leuk lijkt. Maar ook omdat er meerdere tekenen in de markt zijn dat er een groep is die liever wat doet op vakantie dan de ge-eikte dingen. Het houdt wel in dat het een levenswijze zal zijn voor de betrokken medewerkers en meedoeners.

We hebben contact gezocht met de Burgemeester van Voijnic om samenwerking voor te stellen. Hij wil zelf ook toeristische activiteit in het gebied. Ze hebben duizenden hectaren jachtgebied bijvoorbeeld.

 

Samenwerken is ook een taal

Samenwerken is ploegen als een ander thuiskomt.Als je in de winter komt moet er iemand van boven naar beneden rijden om de weg vrij van sneeuw te maken. Dat doe je voor elkaar. Er is al besproken samen wellicht een grotere tractor te kopen. Zo zijn er meer dingen die we daar samen met de mensen die er nog wonen samen gaan doen. Ik denk dat daarvoor wellicht een coop opgericht moet worden. Maar dat hebben ze nog niet van mij gehoord. En ik moet de taal nog leren. Dovidjena, tot ziens, is gauw geleerd. Nu de rest nog.


Januari 2006

Inmiddels zijn we een aantal maanden en nog een bezoek verder.

De grond is gekocht en moet nog betaald worden. Daarvoor zijn we nu een reis aan het organiseren. Alle betrokken partijen moeten aanwezig zijn om de handtekeningen gelijk te kunnen zetten.

We nemen waarschijnlijk een aantal vrienden mee om de grond te laten zien en om de toekomst te bespreken.

De site is nu in ontwikkeling zoals je ziet.

De grond is schoongemaakt; een lokale boer heeft alles verwijderd dat uit het bos het terrein is opgegroeid. Het bos neemt alles namelijk weer terug als de mens niets met zijn grond doet. De boer laat alle producerende bomen staan. Notebomen, pruimen en wat er nog meer tussen staat. De rest wordt allemaal eraf gehaald in voorbereiding van ploegen en zaaien van gras dat zich leent voor een camping.

Ontwerpen
Gebouwtjes en wat er nodig is voor ons idee van een gastvrijheids bedrijf wordt nu geschetst. Er komt nog een vriend bij die de artistieke vaardigheid heeft om de detaillering van de gebouwen op het juiste kwaliteitsniveau te krijgen. Inspiratie wordt gezocht bij bouw uit de oude lang vervlogen tijden van Europa. Het zou houtbouw kunnen worden. Of een combinatie met steen. In ieder geval moet de bouw een oergevoel oproepen. De omgeving en de gebouwen moet een belevenis opleveren. Iets waarnaar terugverlangd wordt als de vakantie weer voorbij is.


Maandag 2 januari
Gerard gebeld; Hij en Anja hadden rondgelopen op een caravanpark waar ze een huis hebben. Op de grond, de helft van mijn oppervlak, zagen ze 25 sta caravans staan. Die vervangen door de oude houten huisjes en je hebt een beeld van hoe het eruit zou kunnen zien.

Banka Karlovaca en de Burgemeester zouden een rol kunnen spelen in financiering. De burgemeester zou mede vennoot kunnen worden. Gerards suggestie. Het voelde heel erg goed. Dit contact. We gaan elkaar binnenkort weer zien. In ieder geval op de Zeereep conferenties.

We gaan pas de laatste week van maart naar Kroatie. De berg ligt vol met sneeuw.

Marcel gesproken. Is geïnteresseerd. Internationale aspect. Hij maakte gelijk de opmerking dat hij tot 2007 vast zit in Mexico. De eerste harpoen zit in de zijde.


Donderdag 6 januari

Krijg via Zwitserland bericht uit Kroatie dat er twee aangetekende brieven liggen te wachten ergens bij de gemeente en bij het postkantoor. Die kunnen alleen door mij afgehaald worden. Nu is mijn planning om pas maart daar naartoe te gaan. En de tussenliggende tijd goed te gebruiken voor de opbouw van verschillende aspecten van het plan.


Oktober 2006

Begin van studie hoe te bouwen op het terrein.
Er staat een stenen bouwsel. Resten van een huis. De badkuip zou kunnen werken. De rest van het huis bestaat uit kleine kamertjes. En een heerlijk lopende trap naar boven. Uit het gat in het dak krijg je een heerlijk uitzicht over de omgeving. Heuvelachtig en in de verte bergen. Aan alle kanten bos.

Houdini
Tekening na tekening vouwde zich om de resten heen. Weergave van de gedachtenkronkel dat je in ieder geval ‘iets’ hebt. Jawel. Het zou een begin kunnen zijn. Iets waarin je tijdelijk ontvangstfaciliteiten, badkamers, wc’s receptie en eventueel woonruimte kan onderbrengen. De constructie leek nog wel ok. Alhoewel er een heleboel moet gebeuren om het gebouw minimaal aan een bestemming te laten voldoen.

Na een aantal van die kronkel oefeningen nam ik afstand van wat er stond. En bedacht wat er kon gebeuren als ik vrij ging bouwen. Wat er staan weg, en nieuw neerzetten.

Opeens was er vrijheid.
Desondanks met de gebondenheid van een beperkt budget. Maar ok. Dat is op te lossen. Ieder begin is terug te brengen tot een paar noodzakelijke minimale onderdelen.

Restaurant, bedden, badderen, zwemmen en nog wat heerlijks. Tuinen, werkplaatsen e.d. volgen nog.

Gekozen is om hout te gebruiken voor het grootste gedeelte. De frames, de vloeren, dakconstructies, ramen en deurframes zijn allemaal hout. Nog geen kilometer verder is een hout fabriek die van de juiste afmetingen is.

De verticale delen zullen extra dik zijn. Dan kan er versiersel in gehakt worden zonder dat dat de draagkracht beïnvloedt. De dikte van de balken geeft de uistraling die ik wil hebben aan de gebouwen. Heel erg stevig, maar wel sierlijk.

De wc, douche, en was gebouwen zijn verbonden aan een ruime en hoge centrale zuil. Die is van alle kanten doorloopbaar. Alles sluit erop aan. Het restaurant gebruikt een aantal mogelijkheden om gasten te laten zitten. Zomers de meest uitgebreide. In de winter beperkter. De veranda, onder de pergola en een gedeelte van de vloer van het centrale gebouw, staan in directe verbinding met het restaurant. De keuken van het restaurant kan in de zomer in zijn geheel naar buiten gerold worden. Buiten is in de zomermaanden in Kroatië alles.

Restaurant, zwembad en sanitaire gebouwen zullen aan elkaar verbonden zijn. Zodat alle verzorging en plezier rond het zwembad geconcentreerd is.

Het sanitaire gebouw is eigenlijk meer een kas. En ook nog huisvesting voor wc’s en dergelijke. Dat zal de atmosfeer van sanitair sterk afleiden en bijdragen aan belevenis van fris comfort tussen planten en andere groene ingrediënten. In onderzoek is nog hoeveel planten een winter overleven in de gegeven omstandigheden in het centrale gebouw en sanitaire gebouw.

 

     
    contact: peter@scheltus.nl  +385 989143324